Προσφατα ολοκληρωσα την παρακολουθηση μιας κινηματογραφικης τριλογιας που ενδεχομενως υπαρχει μονο στο δικο μου μυαλο. Το ξεκινημα εγινε πριν απο ενα μηνα και κατι με το Knocked up, ακολουθησε καπου στη μεση του δρομου το Juno για να ολοκληρωθει ο κυκλος με το Superbad. Και οι τρεις ανηκουν στην κατηγορια "teen movie αμερικανικος ρεαλισμος" και τα πρωτα πραγματα που ερχονται στο μυαλο ειναι...διαολε στο αμερικα αν μια δεκαεξαχρονη μεινει εγκυος εχει το option με more or less ενα τηλεφωνημα οχι μονο να επιλεξει θετους γονεις...αλλα και μετα να το ανακοινωσει στη μαμα και τον μπαμπα της σαν να ειναι το πιο φυσικο πραγμα του κοσμου!!!... Επισης o mediakos πλανητης μετραει τοσο ασφυκτικα τις αντιδρασεις των ζομπι ανθρωπινων δεκτων που δινει αυξηση...και προαγωγη σε ολιγον εγκυους τηλεπαρουσιαστριες ακομα και αν αυτες κανουν οτι μπορουν για να το κρυψουν!!! και τελος το Superbad μου φανηκε καλυτερο απο τα αλλα τρια γιατι ο καλος χαρακτηρας McLovin εκανε σημεια και τερατα χωρις καν να προσπαθει, πολυ προχω σας λεω...Δειτε τις και τις τρεις, κυλανε χαλαρα και βγαζουν ωρες ωρες ενα ειδος σκεπτομενου γελιου, μπαχαρι στην γευσηχημεια της παρακολουθησης τους...whaaaat???
No comments:
Post a Comment